İbrahim Çallı, Türk resminde 1914 Kuşağı olarak anılan grubun en önde gelen ismidir. Özgün sanatçı kimliği kadar eğitimci niteliğiyle de dikkat çeken Çallı, ardında bıraktığı yüzlerce seçkin yapıtın yanı sıra, her biri resim sanatımızın yüz akı olan, yetiştirdiği öğrencileriyle birlikte ölümsüzleşmiş bir sanatçıdır. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'nca sanatseverlerin beğenisine sunulan elinizdeki kitap işte bu değerli ressamın sanatının yanı sıra, eğitimci kimliğinin ve kültür hayatımıza yaptığı katkının altını çizmek amacıyla hazırlandı. "Çallı ve Atölyesi" isimli bu kitap ilk kez 1997 yılının Ekim-Kasım aylarında İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'nde düzenlediğimiz serginin doğal bir uzantısı olarak yayımlandı. Söz konusu sergi ve bu kitap, 36'sı İbrahim Çallı'ya, diğerleri de öğrencilerine ait olmak üzere, toplam 300'ü bulan bankamız koleksiyonunu zenginleştiren Çallı ve öğrencilerine teşekkür niteliğinde iki etkinlikti. Sanatseverler bizi yanıltmadı. Çallı ve Atölyesi kitabı makul, hatta kısa denebilecek sürede tükendi. Gelen istekler sonucu, sanatçılarımıza duyduğumuz saygı ve gururu sizlerle paylaşmak için ikinci basımı gerçekleştirdik. Resim eleştirmenleri Çallı'nın Cumhuriyet dönemi sanatını, yalnızca elit kesimin beğenisine değil, halkın ortak ruh halini kavrayıp, dengeleyerek sunduğunu ifade ederler. Onun yapıtlarına bakarken "özgür bir disiplinle" eriştiği yorumların, çağdaş resim mantığına denk düştüğüne, rahat ve bilgiçlikten uzak anlatımına vurgu yaparlar. Çallı'nın hemen tüm yapıtlarında her şeyi olağan akışı içinde ele aldığı, renkleri aracılığıyla güldüğü, konuştuğu, şakalaştığı da söylenmiştir. Değerli kültür adamı Hasan Ali Yücel ise onun yapıtlarındaki renklerin arasından "Çallı İbrahim adlı sanatkâr bir faninin ruhunun parladığını' yazmıştır. "Çallı ve Atölyesi" kitabı, gerek görsel gerekse metin zenginliği açısından, belge niteliğinde bir yapıt ve Türkiye İş Bankası'nın, ülkemizin ekonomi yaşamında olduğu kadar, kültürel yaşamında da öncülük görevini üstlendiğinin bir göstergesidir.

...

“Çallı ve Atölyesi”ni okurken sanki o atölyedeymişim gibi zevk aldım ve zeki esprilerine de güldüm. Özellikle Şemsi Muhtar’a ifadeleri müthiş bir zekâ: 

“Bre Şemsi, der. Sen ki klâsiklerden Parnesyenlere kadar Fransız edebiyatını ezbere bilen adamsın, biz ki Fransızca öğrenmemek için Paris’teki garsonlara Türkçe öğreten Çallı İbrahim’iz, ama pentural diye Fransızcada bir sözcük yok, o senin dediğin “pictural”dır, onu da biz biliriz (Naci 1981, s.28)”

Aynı kitabın 46. sayfasındaki fotoğrafta, babama resim dersinde “Bu ne muhayyile?” diyen hocası Zühtü Müridoğlu’nu görünce de sevindim, doğrusu.

Hele Mustafa Kemal'in Çallı'ya tavsiyesine hayran kaldım! Evet, Atatürk bu derece realist!

Mustafa Kemal gibi sanatçılara destek olan, Çallı, Müridoğlu, Duran, Akıncı gibi tüm sanatçı ruhları, şükranlarımla yâd ediyorum…

Mustafa Kemal’i anlamak!

II. Abdülhamid’in Zonaro’ya verdiği destek gibi. Kıyaslamak değil, anlayabilmek! Kadirşinaslık ile…