Önce inanmak istemiyor insan, kötü bir düş görmekte olduğunu sanıyor. Ama geçen zaman, sessizce ve tüm ağırlığı ile kabul ettiriyor gerçeği. Gazanfer Uğural'ın ölümü de sevenlerince yüreklere böyle gömüldü. Ölüm gerçeğini değiştirmek mümkün değildi, ama böyle bir dostun ardından bir şeyler yapmak mümkündü ve buna, örneğin bir kitap ile başlanabilirdi. İstanbul'daki Mersin kökenli arkadaşlarından bir grup olarak toplanıp bu kararı aldık. Çok sevdiği ailesinin ve başarılı iş yaşamının dışında bir başka dünyası daha vardı Gazanfer Uğural'ın; ilk gençlik yıllarını geçirdiği kent olan Mersin'i, dostlarını, sanat ve gönüllü çalışma tutkularını içeren bir dünya. Onu farklı kılan da bu dünyasındaki becerileri ve çalışmalarıydı. Aynı okulun havasını solumuş ve Mersin Liselileri Derneği'nin yönetiminde uzun süre birlikte çalışmıştık. Birlikte çalışmak, topluluğumuzda gelenek olmuş dostluğu daha da pekiştirmiş, bana yalnızca Mersin Liselileri Derneği çerçevesindeki çalışmalarına değil, aynı zamanda birçok anısına, düşüncelerine, diğer çalışmalarına ve uğraşılarına ilişkin bilgilenme fırsatı vermişti. Onun için bir kitap hazırlanması gündeme geldiğinde de bu görevi üstlenmeye karar verdim. Bu kararda, daha önce birlikte yayımladığımız ve yayımlamayı düşündüğümüz kitaplar konusunda bana duyduğu güvenin de yüreklendirici bir etkisi oldu. Başlangıçta, kitabın türü konusunda kesin bir seçim yapılmamıştı. Bu, bir armağan kitap olabilirdi, ya da bir yaşam öyküsü kitabı. Gelişmeler, ikincisi yönünde oldu. Bir anma toplantısı nedeniyle hazırladığım ve kitap boyunca koyu italik harflerle basılmış olarak beliren metin de bu yaşam öyküsünün planını oluşturdu.