Boğaziçi'nin en çekici yerleşme merkezlerinden biri olan Kandilli'nin tarihçesi; hasbahçeler, saraylar, kasırlar, sahilsaraylar, yalılar köşkler, çeşmeler cami, mektepler ve daha bir yığın yapılarla donatılmış bol anılarla doludur.

Bir Boğaziçi köyünü, bir İstanbul efendisinin kaleminden sunuyoruz. İstanbul ve Boğaziçi üstüne Türkçe kitaplığımız, yazılmamış sayısız ulusal ve ilginç konularımız göz önüne alınırsa, yine haylice zengin sayılabilir. Özellikle Abdülhak Şinasi Hisar, dünya çapında yetiştirdiğimiz, ancak iyi tanımadığımız, bunun doğal sonucu olarak da kadrini bilmediğimiz bir kaynak halinde, dünkü Boğaziçi'nin atmosferini, şiirini olabildiği kadar duygu ve düşünce âlemine kazandırmıştır. Şaşılacak sayıda az kişinin haberi olsa da, Abdülhak Şinasi Hisar, elimizin altında duran bir hazinedir. İsteyen herkes, onun kitaplarından birkaç sayfa çevirerek, gece menekşe suların üstüne dökülen yıldızların içine karışabilir ya da akşamüstü, adına yalı denilen, karaya vurmuş ahşap gemilerden birinin havuzlu odasında, gün batımının renkleri içinde kendisini dağıtabilir... Şiir ovalarında ise, artık kabul etmeliyiz ki, Yahya Kemal, yenilerce ne kadar küçümsense de, eski Boğaziçi'nin en büyük şairi kalmıştır. Kıvamına varmış bir dönem Türkçesinin tadıyla, körfez sularında dinlenen yaz gecelerinin ve köy sokaklarında hüzünle savrulan güz yapraklarının şairidir O. Bunlar var. Olmayan, ulusal edebiyatımızda İstanbul ve Boğaziçi semtlerinin ve yapılarının tarihçeleri, öyküleridir. Kurumumuz, bu konuda da, geleneği olan ve boşluklar dolduran bir kuruluştur. Benim, bir lise öğrencisi olarak Kurumda çalışmaya başladığım 1947 yıllarında ilk karşılaştığım kitap, Kurum Müdürü Said Naum Duhani'nin, Beyoğlu apartmanları ve konakları üstüne yazdığı Fransızca anılardı. Alanında hala tek kalan, saman kâğıdına basılı bu küçük kitap, bilenlerce bir hazine değerindedir…